[ROTG FIC]Heal me my angel

posted on 15 Mar 2013 14:47 by akiraa

Heal me my angel

 

Rise of the guardians fanfic

pairing:jamie benett X jack frost

rate:R-15 (ตอนนี้)

warning drama/ angst / yaoi /romance of different ages

 

 

 

chapter 0 sin

 

 

ท้องฟ้าฤดูหนาวเดือนธันวาคมอึกครึมไปด้วยม่านหมอกราวจะรับกับบรรยากาศเศร้าหมองของงานศพ แม้จะรวดร้าวจนแทบขาดใจแต่เจมี่ เบนเนตต์นั้นก็หาได้มีแม้แต่น้ำตาคลออยู่ในดวงตาสีน้ำตาลขุ่นมัว อาจเพราะในอ้อมแขนของเขามีลูกชายและลูกสาวตัวน้อยซึ่งใจสลายสะอื้นไห้สั่นเทาเมื่อต้องสูญเสียแม่ผู้เป็นที่รักไป

เสียงของบาทหลวงที่พูดกล่าวคำอวยพรเป็นครั้งสุดท้ายอื้ออึงในหูราวกับสะท้อนอยู่ใต้นํ้า แม้ตาจะไม่ได้หลับแต่เขากลับมองไม่เห็นอะไรสักอย่าง ทั้งอนาคต ความหวัง ความรัก เหมือนจะถูกกลบฝังไปพร้อมกับร่างไร้วิญญาณของอดีตภรรยา เหลือไว้แต่ความว่างเปล่าเศร้าโศกไปจนถึงก้นบึ้งหัวใจ เขาหวังแต่เพียงว่ากาลเวลาจะช่วยเยียวยาจิตใจลูกๆของเขา แม้บาดแผลในใจของเด็กน้อยคงไม่มีวันหายขาดตลอดชีวิตก็ตาม

 

 

 

ดังนั้นพวกเราจึงขอมอบร่างของอลิซา เบนเนตต์กลับสู่ดิน สู่เถ้าธุลี ขอให้ความสวัสดิ์จงนำพาใจของเธอกลับสู่พระผู้เป็นเจ้าและชีวิตทิพย์อันเป็นนิรันดร์ อาเมน"

 

 

 

ชายหนุ่มนั่งนิ่งเงียบจ้องมองหลุมศพของอดีตภรรยา เขารู้ตัวดีที่ผ่านมาไม่ได้เป็นสามีและพ่อที่ดีนัก เขาทำงานอย่างหนักและแทบจะไม่มีเวลาร่วมกับครอบครัว อลิซาแม้ว่าจะต้องอยู่ดูแลลูกและสามีที่ที่มักที้งเธอให้อยู่คนเดียวบ่อยครั้ง แต่เธอก็ไม่เคยบ่นหรือโกรธงอนเขา    มอบแต่กำลังใจและความห่วงใยที่เขาไม่เคยเห็นค่าเลยจนกระทั่งเสียเธอไป


 

เรื่องเกิดขึ้นในคืนนั้น คืนหนึ่งซึ่งก็เหมือนทุกคืนที่เขาทำงานหนักและยังไม่ได้กลับบ้าน อลิซาออกไปซื้อซีเรียลสำหรับเอมิลี่ จู่ๆก็มีรถบรรทุกพุ่งเข้ามาชนในร้าน คนขับตายคาที่ เจ้าของร้านบาดเจ็บสาหัส ส่วนอลิซา...ถูกบดทับอยู่ระหว่างกำแพงและรถบรรทุก   เขาแทบไม่เชื่อว่าต้องเสียเธอไปเมื่อที่อยู่ในผ้าห่อศพนั้นไม่ใช่ภรรยาของเขาแต่เป็นก้อนเนื้อเละที่ดูไม่ออกว่าเคยเป็นมนุษย์ด้วยซ้ำ


 

เป็นความผิดของแกที่ที้งเธอให้อยู่คนเดียว แกควรจะอยู่ตรงนั้นเพื่อปกป้องเธอ ไอ้คนสารเลวเห็นแก่ตัว!!"


 

เสียงก่นด่าสาปแช่งของพ่อสะใภ้ยังคงดังก้องในหัว และไม่มีวันที่เขาจะสลัดมันที้งได้อีกเลยตั้งแต่วันที่อลิซาจากไป แม้ว่าญาติๆจะพากันปลอบว่ามันไม่ใช่ความผิดของเจมี่ แต่ลึกๆชายหนุ่มรู้ดี ถ้าหากเป็นเขาที่ไปแทนที่ภรรยาได้ เขาจะไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว


 

เกล็ดหิมะบางเบาลอยละหลิวมากระทบปลายจมูกราวกับจะปลอบประโลมทำให้เขารู้สึกตัว ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ในงานศพอีกแล้ว คาเลบคงพาเอมิลี่กับโจไปที่ไหนสักแห่งในขณะที่พ่อของทั้งสองเอาแต่นั่งนิ่งเป็นรูปปั้นจ้องมองหลุมศพ สัมผัสมือเย็นบางเบาแตะไหล่กว้างที่ถูกทับถมด้วยกองหิมะโดยที่เจ้าตัวไม่สนใจจะปัดมันออก


 

 

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ" เจมี่แค่นยิ้ม ไม่แม้แต่จะหันไปมองว่าเป็นใคร

 

 

เจ้าอยากหนาวตายรึไงกัน"เสียงนุ่มคุ้นเคยว่า

 

 

จะดีมากๆเลยถ้าคุณช่วยฝังผมไปกับกองหิมะเดี๋ยวนี้ ตายไปๆซะก็ดีเหมือนกัน"

 

 

 

ภูติหิมะถอนหายใจเฮือก ไม่ใช่ว่าเขาไม่เข้าใจจิตใจอีกฝ่าย แต่ถ้าเจมี่ยังคงนั่งเป็นหินอยู่อย่างนี้เช้ามาคงกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งประดับหลุมศพแน่ แจ็คปัดเอาหิมะบนศีรษะและไหล่ของอีกฝ่ายออก ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งข้างๆเด็กน้อยของเขาที่บัดนี้เติบใหญ่เป็นชายหนุ่มและกำลังเผชิญกับช่วงเวลาเจ็บปวดที่สุดในชีวิต


 

 

ข้าเสียใจด้วยเรื่องภรรยาของเจ้า"


 

................”


 

....แจ็ค"


 

ว่าไง"


 

พระเจ้ามีจริงหรือเปล่า?”


 

เด็กหนุ่มแห่งหิมะทำหน้าครุ่นคิด "ข้าก็ยังไม่เคยพบเขาเหมือนกัน แต่จะว่าไปนะ คนอย่างข้าคงไม่มีวันได้พบพระเจ้าหรอก"เด็กหนุ่มหัวเราะแผ่ว "แต่ใครจะรู้หากเรามีศรัทธาอาจะได้พบเขาเข้าสักวัน อลิซาน่ะเป็นเด็กดี เธอต้องได้เจอเขาแน่ๆ"


 

................”


 

รู้อะไรไหม เมื่อก่อนข้าคิดว่าดีแล้วที่ข้าเป็นฝ่ายตายเพื่อช่วยน้องสาว"นัยตาสีฟ้าเหม่อมองหลุมศพของหญิงสาว “แต่ข้ามันโง่เอง ความจริงคนที่ยังอยู่นะเจ็บปวดเสียยิ่งกว่าอีก แล้วข้าคงไม่มีวันได้นึกเสียใจที่ตัวเองตายแน่หากข้าไม่ฟื้นขึ้นมาเป็นแจ็คฟรอสต์ แต่ต่อให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกครั้ง ข้าก็ไม่ลังเลเลยที่จะทำมันเหมือนเดิม"

เด็กหนุ่มว่าด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลแต่แฝงความเศร้าอยู่ลึกๆ "แต่ยังไงซะเวลาก็ย้อนกลับไปไม่ได้แล้ว สิ่งที่ต้องทำคือก้าวเดินต่อไป"


 

เฮ้ เจมี่ นายจะกลับหรือยัง"คาเลบเดินเลียบมาทางต้นไม้อีกทางพร้อมกับเอมิลี่และโจ ชายหนุ่มผิวดำขมวดคี้วจ้องมองเพื่อนรักของตน"นายคุยกับใครอยู่น่ะ?"


 

พ่อฮับ พี่ชายคนนั้นใครเหรอ”


 

เด็กชายตัวน้อยจ้องตาแป๋วมาที่แจ็ค เด็กหญิงคนพี่ที่แม้ใต้ตากลมโตจะแดงช้ำแต่น้ำเสียงใสนั้นกลับตื่นเต้น"แจ็ค ฟรอสต์!แจ็คฟรอสต์ที่คุณพ่อพูดถึงใช่ไหมคะ"

 

 

ใช่แล้ว ข้าคือแจ็คฟรอสต์ เทพพิทักษ์แห่งความสนุกในฤดูหนาว ยินดีที่ได้รู้จักนะ เอมิลี่ โจ"

 

 

เด็กหนุ่มยิ้มพราย ลุกขึ้นยืนแนะนำตัว เด็กๆทั้งสองต่างส่งเสียงอุทานด้วยความตื่นเต้น ภูติหิมะชายตามองชายหนุ่มพูดเสียงเบา"ความจริงข้าก็อยากจะเล่นสนุกกับลูกของเจ้าอยู่หรอก แต่ตอนนี้สิ่งที่พวกเด็กๆต้องการมากที่สุดคือพ่อที่รักและเข้มแข็งพอที่จะปกป้องพวกเขาได้"เขาตบบ่าเจมี่ก่อนจะผละไปอยู่บนกิ่งไม้ไร้ใบ


 

"เจมี่..เจ้าน่ะไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวหรอกนะ" ไม่เหมือนข้า...แจ็คกลืนคำพูดสุดท้ายลงคอไปก่อนจะหันไปส่งยิ้มให้เด็กๆที่ศรัทธาในตัวเขา

 "ค่อยมาเล่นด้วยกันวันหลังนะ แล้วข้าจะเตรียมสงครามหิมะให้พวกเจ้าสองคน!!” ก่อนจะปล่อยร่างของตนเองลอยละลิ่วตามสายลมหายไป


 

เด็กทั้งสองส่งเสียงถอนหายใจอย่างเสียดาย อย่างไรเสียเด็กก็คือเด็ก จะเสียใจหรือดีใจนั้นแสนง่ายดาย แม้ว่าเพิ่งจะเสียแม่ของตนไปแต่หากได้รับความรักของครอบครัวเยียวยาแล้วล่ะก็ ในไม่ช้าก็คงกลับมายี้มสดใสได้ดั่งเดิม


 

 

"???"


 

คาเลบทำสีหน้างุงงนจ้องมองเจมี่สลับกับเด็กทั้งสอง ไม่ถามอะไรอีกต่อไป บางทีความเศร้าเสียใจคงกระทบกระเทือนจิตใจครอบครัวนี้มากทีเดียว

 

 

เจมี่...นายโอเครึเปล่า"

 

 

อ้อ....โอเคสิ..โอเคมากเลยล่ะ"ชายหนุ่มตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งไร้ความรู้สึกพลางลุกขึ้นปัดหิมะ คาเลบจ้องมองเพื่อนของตนอย่างเป็นกังวล"นายแน่ใจนะ? ให้ฉันขับรถไปส่ง--”

 

 

ก็บอกว่าไม่เป็นไรไง!!!”


 

ชายหนุ่มตะคอกเสียงลั่นจนเอมิลี่และโจสะดุ้งเฮือก หลังจากสองสามวินาทีที่เงียบกริบผ่านไป เด็กชายตัวน้อยก็เบะปากร้องไห้จ้า เอมิลี่ลูบหัวน้องชายตัวเองเบาๆพลางกอดไว้ในอ้อมแขนสั่นเทา "ฉันว่าฉันไปส่งดีกว่า"คาเลบว่า เขาเดินมากระซิบข้างหูเจมี่

"ฉันรู้ว่านายยังคงเสียใจ แต่นายไม่ควรแสดงท่าทางอย่างนั้นต่อหน้าลูกนะ ยิ่งพวกเขาเหลือนายคนเดียวด้วยแล้ว" เขามองชายหนุ่มอย่างตำหนิก่อนผละไปหาเด็กๆแล้วพาพวกเขาขึ้นรถ


 

ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลเดินอย่างไร้เรื่ยวแรงขึ้นรถตามไปเป็นคนสุดท้าย ก่อนคาเลบจะขับไปส่งที่บ้านที่ตอนนี้คงไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป...


 

เขาปล่อยความคิดตัวเองให้ลอยไปไกลแสนไกล จ้องมองเกล็ดหิมะสีขาวพิสุทธิ์ที่ชวนให้นึกถึงใครบางคน ใครคนนั้นที่มีร่างกายเย็นเฉียบแต่กลับสดใสราวกับแสงตะวัน แม้จะไม่ได้พบกันบ่อยนักเมื่อโตเป็นผู้ใหญ่ แต่ทุกครั้งที่เจมี่หมดสิ้นหนทาง เขาก็จะปรากฏตัวมาให้เห็นเสมอ คำพูดเพียงเล็กน้อยแต่กลับเติมเต็มกำลังใจที่เคยหมดไปให้กลับมา สำหรับเขา แจ็คเป็นเหมือน ฮีโร่ พี่ชาย เพื่อนรัก และ---


 

ชายหนุ่มปิดตาลงอย่างอ่อนล้า ศีรษะเอนพิงกระจกรถเย็บเฉียบ พยายามที่จะหลับจมลงสู่นิทราไร้ความฝันเพื่อไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกไป

บางทีอาจจะเพราะความคิดสุดท้ายนั้นแหละที่เขาไม่อยากนึกถึง มันผิดบาปต่ออลิซา ผิดเสียจนไม่น่าให้อภัยยิ่งเมื่อเขาเพิ่งเสียเธอไป แต่อีกใจเขากลับลืมมันไม่ได้ ไม่เคยลืมได้เลยแม้จนถึงวันนี้

 

 

 

 

 

 

รักแรกของเขา....

 


 

 

 

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

talk

จบไปสำหรับปฐมบท สารภาพว่าไม่ได้เขียนฟิคมานานมากกกกกกก เกือบห้าปีได้แล้ว ต้องมารื้อฟื้นวิธีการเขียนกันเลยทีเดียว แต่ไม่ไหวแล้วเสี้ยนมาก ปกติเห็นแต่เจมี่หนุ่มน้อยวัยรุ่นใสใส เราอยากอ่านเจมี่ชายหนุ่มกลางคนที่ไม่รู้จะเอาไงกับชีวิต กับ แจ็คที่ห่วงใยเจมี่แต่ก็ไม่แน่ใจความรู้สึกตนเอง มาก แต่ไม่ค่อยมีคนแต่งแนวนี้ เลยแต่งเองซะเลย/// พรากก  อ้อ เจมี่ในฟิคเราอายุประมาณ33-34 นะคะ พยายามจะไม่ให้มากกว่านี้เดี๋ยวกลายเป็นเจมี่กินเด็ก(เด็ก300ปี?)  

จะว่าไปคู่นี้มีเรื่องให้เขียนเยอะมากจริงๆ ประเด็นของชิพนี้คือ ความสุขที่ไม่ยั่งยืนนี้แหล่ะค่ะ เศร้า 

 

 

แล้วเจอกันตอนหน้าค่า>   <


edit @ 15 Mar 2013 15:18:22 by hikuyami ควายน้อยผจญภัย~

Comment

Comment:

Tweet

มีความรู้สึกว่า คนขับรถบรรทุกคือเเหล่าบรรดาแฟนเกิลชิพคู่bennefrost(///โดนเตะ) ตะกี๊ไปอ่านบท2แล้วเพราะเจอก่อนแล้วมาอ่าน1 อยากรู้ว่าจะยังไงต่อ รออ่านอยู่นะคะ

#4 By bonbonpich on 2013-06-05 15:48

....ไรท์เตอร์แค้นอะไรแฟนเจมี่หรือเปล่าคะ?
ตายแบบ...อัดก็อปปี้กับกำแพงจนกลายเป็นชิ้นเนื้อ
.....เอิ่ม....โหดมาก

#3 By blackfullmoon on 2013-03-16 21:36

ลงชื่อรอตอนต่อไปค่ะ ><
เจมี่อารมณ์อมทุกข์ก็อร่อยมากเลยค่ะ!

#2 By ohohoh on 2013-03-16 10:15

ประเด็นของชิพนี้คือ ความสุขที่ไม่ยั่งยืนนี้แหล่ะค่ะ >> แลดูเจ็บปวด แต่ชอบประโยคนี้จังค่ะ vvvv 
แฟนเจมี่ตายโหดจังแงงง ;[]; อ่านไปแอบคิดคนเขียนแค้นอะไรป่ะคะ (แซวเล่นๆ) แต่ชอบช่วงที่แจ๊คปรากฏตัวมากเลยค่ะ >< ดูเป็นพี่ชายของเจมี่มากๆ ตอนท้ายความรู้สึกของเจมี่ก็กดดันดี ท่าจะดราม่า ไม่รู้แจ๊คจะคิดยังไงกับทางเจมี่แฮะ รออ่านต่อนะคะ vvv

#1 By chibi on 2013-03-15 23:28